مسیح برای همه

اِلشدای (خدای قادر مطلق) El shaddai

نشانه قدرت خداوند (پیداش ۱:۱۷) است. این لغت ۳۱ دفعه در کتاب ایوب به عنوان لقب خداوند به کار رفته است.
{پیداش ۱:۱۷- و چون ابرام نود و نه ساله بود،‌ خداوند بر ابرام ظاهر شده، گفت: من هستم خدای قادر مطلق. پیش روی من بخرام و كامل شو، }



اِل علام (خدای سرمدی) El olam

نشانه ازلی و ابدی بودن خداوند است. در دانیال ۹:۷ ، ۱۳ ، ۲۲ قدیم الایام نامیده شده که قدرتهای جهان را داوری خواهند کرد.



یَهوه یَری (خداوند مهیا می‌کند) Jehovah-jireh

نشانه تدارک خداوند برای احتیاجات ایمانداران است. ابراهیم تپه‌ای را که می‌بایست اسحق روی آن قربانی شود
به این اسم نامید (پیدایش ۱۳:۲۲-۱۴).
{پیداش ۱۳:۲۲- آنگاه،‌ ابراهیم، چشمان خود را بلند كرده،‌ دید كه اینك قوچی، در عقب وی، در بیشه ای، به شاخهایش گرفتار شده. پس ابراهیم رفت و قوچ را گرفته، آن را در عوض پسر خود، برای قربانی سوختنی گذرانید.}
{پیداش ۱۴:۲۲- و ابراهیم آن موضع را «یهوه یری» نامید، چنانكه تا امروز گفته می شود: در كوه، یهوه، دیده خواهد شد}.



یَهوه روفِکه (من خداوند شفا دهنده تو هستم) Yahweh-Ropheka

این وعدۀ خداوند برای تمام کسانی است که تلاش می‌کنند تا او را اطاعت کنند (خروج ۲۶:۱۵).
{خروج ۲۶:۱۵ - و گفت: هر آینه اگر قول یهوه، خدای خود را بشنوی، و آنچه را درنظر او راست است بجا آوری، و احكام او را بشنوی،‌ و تمامی فرایض او را نگاه داری،‌ همانا هیچ یك از همۀ مرضهایی را كه بر مصریان آورده ام بر تو نیاورم، زیرا كه من یهوه،‌ شفا دهندۀ تو هستم.}



یَهوه نَسی (خداوند پرچم و نشان من است) Jehovah-nissi

نشانه پیشوایی و رهبری خداوند است. نام مذبحی است که موسی به یادگاری پیروزی بر عمالیقیان، آن را بنا کرد (خروج ۱۵:۱۷).
{خروج ۱۵:۱۷ - و موسی مذبحی بنا كرد و آن را یهوه نِسّی نامید.}



یَهوه روئی (خداوند شبان من است) Jehovah Roi

به رهبری، تدارک و حفاظت خداوند اشاره می‌کند (مزمور ۱:۲۳).
{مزمور ۱:۲۳ - خداوند شبان من است؛ محتاج به هیچ چیز نخواهم بود.}




یَهوه شالوم (خداوند صلح و سلامتی ما است) Jehovah-shalom

نام مذبحی که جدعون بعد از ملاقات با فرشته خداوند آن را بنا کرد (داوران ۲۴:۶).
{داوران ۲۴:۶ - پس جِدْعُون در آنجا برای خداوند‌ مذبحی بنا كرد و آن را یهوه شالوم نامید كه تا امروز در عُفْرضۀ اَبیعَزَرِیان باقی است.}



یَهوه صِدقِینو (خداوند عدالت ما) Yahweh-tsidhenu

(ارمیا ۶:۲۳ ؛ ۱۶:۳۳) نامی است که عیسی مسیح نیز با آن شناخته می‌شود(اول قرنتیان ۳۰:۱ ؛ دوم قرنتیان ۲۱:۵ ؛ فیلیپیان ۹:۳؛ دوم پطرس ۱:۱؛ اول یوحنا ۱:۲).
{ارمیا ۶:۲۳ - در ايّام وی یهودا نجات خواهد یافت و اسرائیل با امنّیت ساكن خواهد شد و اسمی كه به آن نامیده می شود این است: یهوه صدقینو «یهوه عدالت ما».}
{ارمیا ۱۶:۳۳ - در آن ايّام یهودا نجات خواهد یافت و اورشلیم به امنيّت مسكون خواهد شد و اسمی كه به آن نامیده می شود این است: یهوه صِدْقینُو.}
{اول قرنتیان ۳۰:۱ - لكن از او شما هستید در عیسی مسیح كه از جانب خدا برای شما حكمت شده است و عدالت قدّسيّت و فدا.}
{دوم قرنتیان ۲۱:۵ - زیرا او را كه گناه نشناخت، در راه ما گناه ساخت تا ما در وی عدالتِ خدا شویم.}
{فیلیپیان ۹:۳ - و در وی یافت شوم نه با عدالتِ خود كه از شریعت است، بلكه با آن كه بوسیلۀ ایمان مسیح می شود، یعنی عدالتی كه از خدا بر ایمان است.}
{دوم پطرس ۱:۱ - شمعون پطرس، غلام و رسول عیسی مسیح، به آنانی كه ایمان گرانبها را به مساويِ ما یافته اند، در عدالت خدای ما و عیسی مسیح نجات دهنده.}
{اول یوحنا ۱:۲ - ای فرزندانِ من، این را به شما می نویسم تا گناه نكنید؛ و اگر كسی گناهی كند، شفیعی داریم نزد پدر یعنی عیسی مسیح عادل. }




یَهوه شَمَّه (خداوند حاضر است) Yahweh-shammah

نام اورشلیم جدید است. نبوتی که در حزقیال ۳۵:۴۸ بیان شده و در مکاشفه ۲۲:۲۱؛ ۳:۲۲ به انجام می‌رسد.
{حزقیال ۳۵:۴۸ - و محیطش هجده هزار نی می باشد و اسم شهر از آن روز یهوه شَمَّه خواهد بود. }
{مکاشفه ۲۲:۲۱ - و در آن هیچ قدس ندیدم زیرا خداوند خدای قادر مطلق و برّه قدس آن است.}
{مکاشفه ۳:۲۲ - و دیگر هیچ لعنت نخواهد بود و تخت خدا و برّه در آن خواهد بود و بندگانش او را عبادت خواهند نمود. }




یَهوه صَبایُوت (خدای لشگرها) Yahweh sabaoth

این عبارت اولین بار در اول سموئیل ۳:۱ بیان شده است یعنی زمانی که داود به جنگ با جلیات رفت (اول سموئیل ۴۵:۱۷).
{اول سموئیل ۴۵:۱۷ - داود به فلسطینی گفت: تو با شمشیر و نیزه و مزراق نزد من می‌آیی، اما من به اسم يَهُوَه صبایوت، خدای لشكرهای اسرائیل كه او را به ننگ آورده‌ای نزد تو می‌آیم. }



اِیل اِلوهی اسرائیل (خداوند خدای اسرائیل) El-elohe-Israel

به معنی ایل (خداوند) خدای اسرائیل است. زمانی که یعقوب از فدان ارام بازگشت، به شهر شکیم آمده ، قطعه زمینی خرید و در آنجا مذبحی بنا کرد و اسم مذبح را ایل الوهی اسرائیل نام گذاشت (پیدایش ۱۸:۳۳-۲۰).

{پیدایش ۱۸:۳۳ - پس چون یعقوب از فدان ارام مراجعت كرد، به سلامتی به شهر شكیم، در زمین كنعان آمد، و در مقابل شهر فرود آمد.}
{پیدایش ۱۹:۳۳ - و آن قطعه زمینی را كه خیمۀ خود را در آن زده بود از بنی حمور، پدر شكیم، به صد قسیط خرید. }
{پیدایش ۲۰:۳۳ - و مذبحی در آنجا بنا نمود و آن را ایل الوهی اسرائیل نامید. }


منبع: دایرﺓ المعارف کتاب مقدس

اِل (فرمانروا) El

نزد اقوام سامی نژاد تمام قوای غیبی و همه ارواح نامرئی که به گمان ایشان کمابیش دارای نیروی مافوق الطبیعه بودند، اسمی عام داشتند، که مفرد آن «اِل» و جمع آن «اِلوهیم» است.
معنی این اصطلاح شمول و عمومیت دارد و بر تمام خدایان کوچک و بزرگ اطلاق میگردد. این واژه به معنی مقتدر، با حواس و اختیارات نامحدود و فرمانروا است. شکل جمع آن در اکثر منابع بتها ترجمه شده است. احتمال دارد این بتها از چوب،فلز یا سنگ ساخته شده باشند (اشعیا ۱۷،۱۵،۱۰:۴۴؛۶:۴۶).
{اشعیا ۱۰ - كیست كه خدایی ساخته یا بنی ریخته باشد كه نفعی ندارد؟}
{اشعیا ۱۵- پس برای شخص به جهت سوخت بكار می آید و از آن گرفته، خود را گرم می كند و آن را افروخته نان می‌پزد و خدایی ساخته، پیش آن سجده می كند.}
{اشعیا ۶:۴۶ - آنانی كه طلا را از كیسه می ریزند و نقره را به میزان می سنجند، زرگری را اجیر می كنند تا خدایی از آن بسازد پس سجده كرده، عبادت نیز می نمایند.}
«اِل» نام بت اعظم کنعانیان نیز بود. این لغت اغلب در میان قوم یهود برای نامیدن خدا و یا به عنوان جز اصلی در اسامی مرکب خداوند از قبیل عمانوئیل و اِلشدای بکار رفته است.



اِلوهیم (قادر و امین) Elohim

جمع کلمه اِل و به معنی قادر و امین است. واژه اِلوهیم در موارد معدود در عهد عتیق برای انسانها نیز بعنوان نمایندگان خدا به کار برده شده است (مزمور ۶:۸۲) .
{مزمور ۶:۸۲ - من گفتم كه شما خدایانید و جمیع شما فرزندان حضرت اعلی. }
در خروج ۸:۲۲-۹ الوهیم «حکام» ترجمه شده است. چهل و دو بار در کتاب ایوب ذکر گردیده است. این لغت برای خدایان امتهایی که در اطراف قوم یهود بودند به کار می‌رفت. لغت الوهیم اختصاصاً برای خدای حقیقی قوم یهود به عنوان برترین مقام الوهیت نیز به کار رفته است (پیدایش ۱:۱؛ ۵:۳؛ تثنیه ۳۵:۴، ۳۹؛ ارمیا ۱۰:۱۰) در اشعیا ۳:۴۰ از مسیح به عنوان یهوه و هم به عنوان الوهیم سخن رفته است. الوهیم در عهد عتیق معادل واژه خدا (به یونانی Theos) در عهد جدید است.

{پیدایش ۱:۱ - در ابتدا، خدا آسمانها و زمین را آفرید.}
{پیدایش ۵:۳ - بلكه خدا می داند در روزی كه از آن بخورید، چشمان شما باز شود و مانند خدا عارف نیك و بد خواهید بود.}
{تثنیه ۳۵:۴ - این بر تو ظاهر شد تا بدانی كه يَهُوَه خداست و غیر از او دیگری نیست.}
{تثنیه ۳۹ - لهذا امروز بدان و در دل خود نگاه دار كه يَهُوَه خداست، بالا در آسمان و پایین بر روی زمین و دیگری نیست.}
{ارمیا ۱۰:۱۰ - اما یهوه خدای حقّ است و او خدای حیّ و پادشاه سرمدی می باشد. از غضب او زمین متزلزل می‌شود و امّت ها قهر او را متحّمل نتوانند شد. }
{اشعیا ۳:۴۰ - صدای ندا كننده ای در بیابان راه خداوند را مهيّا سازید و طریقی برای خدای ما در صحرا راست نمایید.}



یَهوه (کسی که قائم به ذات است) Yahweh

این نام به معنای «کسی که قائم به ذات است» می‌باشد. اسم «یهوه» اختصاصاً برای خدای قوم یهود به کار رفته است. این لغت در کتاب مقدس یا به صورت خداوند و یا به همان صورت یهوه بیان شده است و مهمترین نام خدا در عهدعتیق می‌باشد.
پس از دوران اسارت این نام از چنان تقدسی برخوردار که هرگز تلفظ نمی‌گردید و معمولاً به جای آن از واژه ادونای
استفاده می‌شد. به همین دلیل در قرن ششم و هفتم میلادی ماسورتها حروف را طوری قرار می‌دادند(YHWY) که خواننده تلفظ آن را به شکل ادونای را به یاد آورد.
وقتی که موسی از خدا نام او را پرسید خداوند در پاسخ وی چنین گفت:«هستم آنکه هستم و گفت به بنی اسرائیل چنین بگو اهیه (هستم) مرا نزد شما فرستاد» (خروج ۱۴:۳).
بنابراین خدا مفهوم درونی نام خود را برای موسی بازگو می‌کند. به همین دلیل چنین ادامه می دهد که «به بنی‌اسرائیل چنین بگو یهوه خدای پداران شما خدای ابراهیم خدای اسحق و خدای یعقوب مرا نزد شما فرستاد» (خروج ۱۵:۳) نام او در واقع نشان دهنده وعده او به قومش بود «او هست» (خروج ۱۲:۳) و نیازهای ایشان را تدارک می‌بیند. میتوان با دلایلی قوی به این موضوع ایمان آورد که منظور عیسی از این عبارت «پیش از آنکه ابراهیم پیدا شود من هستم» اشاره به همین تجلی خداوند در خروج ۱۴:۳ داشته است و به همین دلیل یهودیان قصد سنگسار کردن او را داشتند.

{خروج ۱۴:۳ خدا به موسی گفت: هستم آنكه هستم. و گفت: به بنی اسرائیل چنین بگو: اهْيَه (هستم) مرا نزد شما فرستاد.}
{خروج ۱۲:۳ - گفت: البته با تو خواهم بود. و علامتی كه من تو را فرستاده ام، این باشد كه چون قوم را از مصر بیرون آوردی، خدا را بر این كوه عبادت خواهید كرد.}


اِل اِلیون (خدای تعالی) El Elyon

به معنی «خدای تعالی» است و در آیات زیر به عنوان اسامی خداوند به کار رفته است. اعداد ۱۶:۲۴ ؛ تثنیه ۸:۳۲ ؛ دوم‌سموئیل ۱۴:۲۲ ؛ مزمور ۲:۹ ؛ اشعیا ۱۴:۱۴ ؛ این واژه در پیدایش ۱۸:۱۴-۲۰ نیز به کار رفته است و ملکیصدیق
به عنوان کاهن خدای تعالی معرفی شده است.

{اعداد ۱۶:۲۴ - وحی آن كسی كه سخنان خدا را شنید و معرفت حضرت اعلی را دانست و رؤیای قادر مطلق را مشاهده نمود. آنكه بیفتاد و چشمان او گشوده گردید.}
{ تثنیه ۸:۳۲ - چون حضرت اعلی به امت ها نصیب ایشان را داد و بنی آدم را منتشر ساخت، آنگاه حدود امت ها را قرار داد، بر حسب شمارۀ بنی اسرائیل.}
{دوم‌سموئیل ۱۴:۲۲ - خداوند از آسمان رعد نمود و حضرت اعلی آواز خویش را مسموع گردانید.}
{مزمور ۲:۹ - در تو شادی و وجد خواهم نمود؛ نام تو را ای متعال خواهم سرایید.}
{اشعیا ۱۴:۱۴ - بالای بلندیهای ابرها صعود كرده، مثل حضرت اعلی خواهم شد}
{پیدایش ۱۸:۱۴ - و ملكیصدق،‌ مَلِک سالیم، نان و شراب بیرون آورد. و او كاهن خدای تعالی بود،‌}
{پیدایش ۱۹:۱۴ - و او را مبارك خوانده، گفت: «مبارك باد ابرام از جانب خدای تعالی،‌ مالك آسمان و زمین.}
{پیدایش ۲۰:۱۴ - و متبارک خدای تعالی، كه دشمنانت را به دستت تسلیم كرد. و او را از هرچیز،‌ ده یک داد.}



اَدونای (آقا، خداوند) Adonai

لقب تشخص و احترام و به معنی «آقا» ، «پادشاه» و «خداوند» است . ذکر آن در مزمور ۱:۱۱۰ «یهوه به خداوند (ادونای) من گفت» نشان می‌دهد که مسیح در متی ۴۱:۲۲-۴۵ این نام را به خود نسبت داد. در اغلب موارد خدا و همچنین آقایان و اربابان اانسانی به این نام خوانده شده‌اند.معادل این عنوان در عهدجدید «خداوند» (Kyrios) است.
عنوان فوق بر این حقیقت تاکید می‌کند که مسیح به حق خداوند و سرور انسانها و فرشتگان است.
{مزمور ۱:۱۱۰ - یهوه به خداوند من گفت: به دست راست من بنشین تا دشمنانت را پای انداز تو سازم.}
{متی ۴۱:۲۲ - و چون فریسیان جمع بودند، عیسی از ایشان پرسیده،}
{متی ۴۲:۲۲ - گفت: دربارۀ مسیح چه گمان می برید؟ او پسر كیست؟ بدو گفتند: پسر داود.}
{متی ۴۳:۲۲ - ایشان را گفت: پس چطور داود در روح، او را خداوند می خواند؟ چنانچه می گوید: }
{متی ۴۴:۲۲ - خداوند به خداوند من گفت: به دست راست من بنشین تا دشمنان تو را پای انداز تو سازم. }
{متی ۴۵:۲۲ - پس هرگاه داود او را خداوند می خواند، چگونه پسرش می باشد؟ }

ادامه دارد...............
منبع: دایرﺓ المعارف کتاب مقدس